Bütün kamu kurumları aynı rekabetle alım yapmıyor. 2024'te tek teklif oranı, kurum tipine göre %12 ile %66 arasında değişti. En uçtaki iki kurum tipi arasında beş kattan fazla fark var — ve bu fark, kurumların ne satın aldığıyla doğrudan ilgili.
Sıralamanın tepesi ve dibi tesadüf değil. Rekabet, kurumun ne tür mal ve hizmet aldığıyla yakından ilişkili:
Gelmediği anlam: Yüksek tek teklif oranı, o kurumun kötü yönetildiğini göstermez. Milli Eğitim'in taşıma ihalelerindeki tekelcilik, büyük ölçüde hizmetin coğrafi doğasından kaynaklanır — kurumun tercihiyle değil.
Geldiği anlam: Rekabeti artırmanın yolu her kurumda aynı değil. Yerele bağlı hizmet alan kurumlarda kazanç, ihaleleri akıllıca gruplamak ve şartnameleri gereksiz yere daraltmamaktan geçer; büyük standart alım yapan kurumlarda rekabet zaten güçlü. Kurum tipini bilmek, nereye müdahale edileceğini bilmek demektir.
Bu yazı, kurum tiplerinin toplu rekabet profilini betimler; belirli bir kurum, ihale veya firma hakkında hüküm içermez.
Tek teklif oranı, en az bir geçerli teklif alan ihaleler içinde tek teklif alanların payıdır. Kurum tipi, idarenin DETSİS hiyerarşisindeki konumundan türetilir (Milli Eğitim, sağlık kuruluşları, belediye, büyükşehir belediyesi, belediye şirketi, üniversite, KİT, merkezi/taşra bakanlık, il özel idaresi, su-kanal idaresi, yargı, güvenlik, üst kurul). Yalnızca kurum tipi başına en az 400 sonuçlanmış ihalesi olanlar kıyaslamaya alınmıştır.
Sınırlar: Kurum tipi ataması otomatiktir; sınıflandırması belirsiz idareler "diğer" grubuna düşer ve grafiğe alınmaz. Rakamlar 2024 yılına aittir; 2025–2026 sonuç detayları kısmi olduğundan dışarıdadır.
Bu bir İhaleGlobal Araştırma Enstitüsü yayınıdır · Kaynak: kamuya açık EKAP kayıtları.